Menu główne:
program wycieczek
Ziemia sądecka
W programie: Przejazd Doliną Popradu, Stary Sącz- źródełko św. Kingi, Klasztor św. Kingi, Klasztor Klarysek (z zewnątrz), Nowy Sącz- ruiny zamku, Bazylika św. Małgorzaty, Rynek, czas wolny ok. 1 godz.
Stary Sącz - przeszłość miasta sięga czasów zamierzchłych, pierwszego okresu naszej państwowości. Niektórzy powstanie Sącza przypisują jeszcze czasom Bolesława Chrobrego, kiedy to wzdłuż Dunajca i Popradu prowadziła najłatwiejsza droga na Węgry i dalej na Południe Europy. Pierwszą historyczną datą na jaką zwykł się powoływać Stary Sącz to rok 1257 (chociaż były i wcześniejsze), w którym to książę krakowsko – sandomierski Bolesław zwany Wstydliwym jako zastaw za posag wniesiony do Polski przez księżniczkę węgierską Kingę, zapisał jej Ziemię Sądecką obejmującą tereny w trójkącie: Biecz – Limanowa – Podoliniec (już na dzisiejszej Słowacji). Właśnie tu w centralnym miejscu trójkąta na dogodnym szlaku handlowym, po drodze do rodzinnych Węgier – Pani tych ziem Kunegunda lokuje dwa klasztory o regule franciszkańskiej męski i żeński (o regule Św. Klary).
Stary Sącz – to najstarsze miasto Sądecczyzny, członek Kapituły Najstarszych Miast w Polsce, wpisane przez Ministra Kultury i Sztuki na listę miast o doniosłym znaczeniu dla polskiej kultury - położone jest w miejscu, gdzie łączą się dwie największe rzeki południowej Małopolski: Dunajec i Poprad.
Nowy Sącz - miasto na prawach powiatu grodzkiego, położone w centrum Kotliny Sądeckiej w łańcuchu gór Beskidu Sądeckiego, w głównym paśmie Karpat, w widłach dwóch głównych rzek Dunajca i Kamienicy Nawojowskiej.
Miasto stanowi znaczny wycinek karpackiej przestrzeni ekologicznej. Położenie na dnie Kotliny Sądeckiej pod osłoną Beskidów, stanowi za pośrednictwem licznych sąsiednich terenów górskich pokaźne źródło zasilania biologicznego.
Bazylika św. Małgorzaty - zbudowana z kamienia łamanego i cegły. Jest to budowla dwunawowa, czteroprzęsłowa z wydłużonym, trójprzęsłowym, zamkniętym pięciobocznie prezbiterium. W latach 1410 – 1418 dobudowano do korpusu od północy kaplice Nawiedzenia Marii Panny, Świętej Trójcy, Wszystkich Świętych oraz kaplicę św. Anny pod wieżą północną. Przed 1453 rokiem powstała kaplica św. Mikołaja, przed 1453 – 1472 kaplice św. Jana Jałmużnika i św. Andrzeja. W 1880 roku w bazylice przeprowadzono całkowity remont. W latach 1928 – 30 przeprowadzono remont. W latach 1969 – 1973 przywrócono świątyni gotycki charakter.
Zamek Królewski (ruiny) - budowla wzniesiona na miejscu dworzyszcza z okresu lokacji Nowego Sącza. Została ufundowana przez Kazimierza Wielkiego ok. 1354 roku. W linii murów obronnych zamek stanowił północno – zachodni narożnik. Przeżywał swoją świetność w XIV – XV wieku, szczególnie za czasów Jagiellonów. W XVI wieku stał się rezydencją starostów sądeckich.
Po wielkim pożarze miasta w 1611 roku odbudowę zamku przeprowadzili starostowie z rodu Lubomirskich. W pierwszej połowie XIX wieku znajdują się w nim koszary i magazyny wojskowe, a w okresie powstań w jego podziemiach istniało więzienie. W latach następnych zamek ulegał dalszym zniszczeniom. W roku 1938 otwarto w salach zamkowych Muzeum Ziemi Sądeckiej. Dnia 17 stycznia 1945 roku nastąpił wybuch zgromadzonej w piwnicach amunicji, który zniszczył całkowicie zamek. Pozostała jedynie baszta Kowalska i fragmenty murów.
Stary Sącz - przeszłość miasta sięga czasów zamierzchłych, pierwszego okresu naszej państwowości. Niektórzy powstanie Sącza przypisują jeszcze czasom Bolesława Chrobrego, kiedy to wzdłuż Dunajca i Popradu prowadziła najłatwiejsza droga na Węgry i dalej na Południe Europy. Pierwszą historyczną datą na jaką zwykł się powoływać Stary Sącz to rok 1257 (chociaż były i wcześniejsze), w którym to książę krakowsko – sandomierski Bolesław zwany Wstydliwym jako zastaw za posag wniesiony do Polski przez księżniczkę węgierską Kingę, zapisał jej Ziemię Sądecką obejmującą tereny w trójkącie: Biecz – Limanowa – Podoliniec (już na dzisiejszej Słowacji). Właśnie tu w centralnym miejscu trójkąta na dogodnym szlaku handlowym, po drodze do rodzinnych Węgier – Pani tych ziem Kunegunda lokuje dwa klasztory o regule franciszkańskiej męski i żeński (o regule Św. Klary).
Stary Sącz – to najstarsze miasto Sądecczyzny, członek Kapituły Najstarszych Miast w Polsce, wpisane przez Ministra Kultury i Sztuki na listę miast o doniosłym znaczeniu dla polskiej kultury - położone jest w miejscu, gdzie łączą się dwie największe rzeki południowej Małopolski: Dunajec i Poprad.
Nowy Sącz - miasto na prawach powiatu grodzkiego, położone w centrum Kotliny Sądeckiej w łańcuchu gór Beskidu Sądeckiego, w głównym paśmie Karpat, w widłach dwóch głównych rzek Dunajca i Kamienicy Nawojowskiej.
Miasto stanowi znaczny wycinek karpackiej przestrzeni ekologicznej. Położenie na dnie Kotliny Sądeckiej pod osłoną Beskidów, stanowi za pośrednictwem licznych sąsiednich terenów górskich pokaźne źródło zasilania biologicznego.
Bazylika św. Małgorzaty - zbudowana z kamienia łamanego i cegły. Jest to budowla dwunawowa, czteroprzęsłowa z wydłużonym, trójprzęsłowym, zamkniętym pięciobocznie prezbiterium. W latach 1410 – 1418 dobudowano do korpusu od północy kaplice Nawiedzenia Marii Panny, Świętej Trójcy, Wszystkich Świętych oraz kaplicę św. Anny pod wieżą północną. Przed 1453 rokiem powstała kaplica św. Mikołaja, przed 1453 – 1472 kaplice św. Jana Jałmużnika i św. Andrzeja. W 1880 roku w bazylice przeprowadzono całkowity remont. W latach 1928 – 30 przeprowadzono remont. W latach 1969 – 1973 przywrócono świątyni gotycki charakter.
Zamek Królewski (ruiny) - budowla wzniesiona na miejscu dworzyszcza z okresu lokacji Nowego Sącza. Została ufundowana przez Kazimierza Wielkiego ok. 1354 roku. W linii murów obronnych zamek stanowił północno – zachodni narożnik. Przeżywał swoją świetność w XIV – XV wieku, szczególnie za czasów Jagiellonów. W XVI wieku stał się rezydencją starostów sądeckich.
Po wielkim pożarze miasta w 1611 roku odbudowę zamku przeprowadzili starostowie z rodu Lubomirskich. W pierwszej połowie XIX wieku znajdują się w nim koszary i magazyny wojskowe, a w okresie powstań w jego podziemiach istniało więzienie. W latach następnych zamek ulegał dalszym zniszczeniom. W roku 1938 otwarto w salach zamkowych Muzeum Ziemi Sądeckiej. Dnia 17 stycznia 1945 roku nastąpił wybuch zgromadzonej w piwnicach amunicji, który zniszczył całkowicie zamek. Pozostała jedynie baszta Kowalska i fragmenty murów.
| cena: 20 zł | czas trwania: wyjazd o godz. 13:30, powrót ok. 18:00 |



