Menu główne:

W programie: zwiedzanie obiektów pszczelarskich: Dom Pszczelarza, mini skansen, pasieka uli figuralnych oraz zabytkowego Kościółka Parafialnego w Kamiannej (degustacja miodów pitnych), cerkiew w Bereście (wewnątrz).

Historia Kamiannej jest stara i bogata, a udokumentowana już od 1577 roku, wtedy to Kamianna została wymieniona w dokumencie biskupa Piotra Myszkowskiego, nadającym sołtysostwo wsi Jacka Łuczkowca i jego sukcesorów. W 1637 Biskup Jakub Zadzik ustanowił tutaj parafię greko-katolicką. Do 1946-47 roku Kamianną zamieszkiwali Łemkowie zwani również Rusinami. Nazwa wioski jest typowa dla łemkowszczyzny. Po II Wojnie Światowej i wysiedleniu Łemków do wioski napłynęła ludność, głównie z Pienin, Gorców i okolicy. Znajdowały się tutaj dwie cerkwie. Jedna unicka - przeniesiona do Bukowca koło Tarnowa i druga, czasownia, prawosławna, która stoi do dziś, a swoim charakterem odzwierciedla dramatyczne dzieje tej ziemi. Wystrój i rzeźby znajdujące się w niej, wykonał p. Jan Stefaniak. Obecnie jest to kościół rzymsko-katolicki pod wezwaniem Nawiedzenia N M P. Obecna historia Kamiannej związana jest z osobą ks. dr Henryka Ostacha, który przez wiele lat pełnił funkcję prezesa polskich pszczelarzy.

Tradycja Kamiannej nawiązuje do pasieki "BARĆ", która znajduje się w centrum wioski, nieopodal Kościółka i Domu Pszczelarza. W pasiece     znajduje się skansen, dział produkcji pasiecznej, dział farmacji, dział dydaktyczny i sklep przypasieczny z pełnym asortymentem własnych miodów, produktów i przetworów.

Cerkiew pw. św. Kosmy i Damiana w Bereście zbudowano w 1842. Jest to cerkiew łemkowska , orientowana, drewniana, konstrukcji zrębowej. prezbiterium, krótki dach kalenicowy nad częścią babińca, której nie obejmuje wieża. Wszystkie dachy kryte blachą. Nad wszystkimi częściami jednolite ośmioboczne hełmy baniaste z latarniami pozornymi i żelaznymi krzyżami.

Wewnątrz nad nawą i prezbiterium stropy z fasetami. Na ścianach polichromia ornamentalna z 1928 r. Między prezbiterium a nawą kompletny ikonostas, zbudowany w XIX w. z wykorzystaniem ikon pochodzących z XVII i XVIII w. W prezbiterium XIX w. ołtarz z wprawionymi w boczne ściany skrzyni ołtarzowej XVII-wiecznymi ikonami. W nawie barokowe ołtarze boczne z XVIII w. W północnym słynąca łaskami ikona Opieki Bogurodzicy (Pokrow) z 1721 r., która do 1928 r. znajdowała się w cerkwi w Izbach. Na ścianach kilka innych zabytkowych ikon.

Obecnie służy jako kościół parafialny rz.-kat. pw. MB Nieustającej Pomocy.